بانام خداوند مهر آفرین...

به نام نامی مهر...

این هردو بزرگند در پهنه تاریخ.این هردو فروغند در هر شب تاریک...

... و این هردو از ریشه بی کران سبز و تناور پارسی روئیده اند...

دو خورشید جهان تاب پارسی

فردوسی بزرگ و پیر فرزانه پارسی

...براستی، خورشدی فروزان تر از این دو فروغ بی همتای تاریخ در گستره اندیشه و زبان و

دانش و فرهنگ کجا بوده و هست؟ هریک با فروغ خود فروز خورشید اندیشه و زبان پارسی

به  بستر تاریک تاریخ ، روشنی بخشیده اند.هردو پهلوانی ( حماسی ) سرا.یکی از اندیشه و

تاریخ و فرهنگ می گوید و آن دیگری از پرواز تا بی کرانهای دیگر...گوئی ، فردوسی بزرگ ،

بستررابرای پیرفرزانه پارسی  آماده فرموده بود.چنانکه در جای جای اندیشه

ها و کارکردهای این پیرفرزانه در دیوان بزرگ ( کبیر : شمس ) و پهلوانی ( حماسه ) داستان

پرواز تابی کرانها ( مثنوی معنوی ) همچنان ازالگوهای شاهکارارزشمند شاهنامه بهره برده و

از آنها نام می برد.چنین بود که شاهکار ارزشمند و آسمانی شاهنامه از اندیشه و فرهنگ و

زبان و تاریخ گفت و پیرآسمانی پارسی  این اندیشه و زبان و فرهنگ راتا

بی کرانهای آسمانها پرواز می دهد.

...این هردو از یک ریشه سبز و تناورروئیده و هردو یک خورشیدند و هردو آسمانی و از یک

آسمانند.آسمان همچنان روشن خورشید گستر ایران بزرگ.

...و این هردو پرواز تا فراسوی بی کرانهایند و ازآنجا بر همه فروزانتر از خورشید کهکشانها

خستگی ناپذیر و پرتوان می تابند...

...این بزرگان،این جاودانگان، این همیشه فروزه های پرتوان فروزان تاریخ را

هرچه بیشتر بشناسیم...

...باشد به خودآئیم و گنجینه های ارزشمند پراززر و مروارید خویش را

که همچنان در دل فروزان کهکشان آسمانها بر همه تاریخ تابش داشته و دارد،

درآغوش کشیم.